کوهنوردان  گروه قاجر در تاریخ 15 مرداد در دو گروه  همزمان از یخچال شمالی  و ضلع شمال شرقی به قله 4811 متری سبلان صعود کردند.  از مسائل قابل توجه آب شدن یخ های یخچال سبلان بود به گونه ای که مسیر رسیدن به قله  تنهاهفت طول طناب بود.افراد شرکت کننده در این برنامه لیلا صالحی ، مهشید الماسی ، صدیقه نوربخش زاده ، الناز صمدی ، الهام الهیاری ، آمانج آجیکار ، مجید فعله گری ، مشتاق لقائی ، محسن الماسی ،ویدابیگلری ، آناهیتا رمضی ،طیب صالحی ( سرپرست ) محمد ظاهری و شهرام نعمتی (تیم صعود از یخجال )

،

شعاعی رئیس فدراسیون کوهنوردی و عظیم قیچی ساز فاتح نانگاپاربات سه شنبه 12 مرداد جهت دیدار با مادر و پدر سامان در منرل خانواده نعمتی در شهرستان قروه حضور یافتند . قیچی سار در رابطه با علت این دیدار عنوان نمود : در زمان حضورم در بیس کمپ نانگاپاربات حضور سامان را در کنارم حس می کردم و همان وقت تصمیم گرفتم به محض بازگشت به ایران به دیدار مادر و پدر سامان بروم .

عظیم قیچی ساز " کوهنورد غیور و متواضع کشورمان که چندی پیش به عنوان اولین کوهنورد ایرانی موفق به صعود قله نانگاپاربات ( 8125 متر ) شده بود ، دیروز با استقبال جمعی از کوهنوردان و مسئولین فدراسیون کوهنوردی به میهن بازگشت ، در مراسم استقبال حلقه گل توسط پدر سامان به گردن این قهرمان آویخته شد .

پیام تبریک " پدر سامان " به عظیم قیچی ساز

آفرین بر شما که نانگا را با تمام بزرگی و عظمتش در دست گرفته و ثابت نمودی که قهرمانی به نیرنگ و خود خواهی نیست ، بلکه با درستی و استقامت و انسانیت می توان بر تمام قلل جهان پیروز شد .

آفرین بر شما که در سومین سالگرد تنهایی " سامان " در کنارش قرار گرفتی و پای صحبتهای غریبانه او نشستی و او را از تنهایی در آوردی .

آفرین بر شما که در کمال تواضع ، همچون نسیمی آرام و به دور از هر گونه هیاهوی تبلیغاتی بر قله نانگا گام نهادی و سجده شکر به جای آوردی .

آفرین بر شما که همچون نامت عظیمی ، شمای که امروز بوی معطر و دلنشین سامان را به ما هدیه کردی ،گام هایت استوارتر و دستانت پرتوان باد . 

 روز جمعه 18 تیرماه ، پدر و مادر سامان نعمتی به یاد فرزند عزیزشان به بام ایران صعود کردند.

" کعبه گدم ولی مبعودمه ، من گورمدم

جان ورن عشقه یولنه عاشقه من گورمدم

گولمین قوخسه گلیرده، اما اوزن گورمدم

غرش بهمن لر ایچنه سسن ایشدمدم "

اعضای تیم: عفت مرادی، همایون نعمتی، پدرام نعمتی، مهدی ضیایی و مازیار نعمتی (سرپرست)

روز اول : 24/4/89 ساعت 18 سالن تختی قروه

برنامه های این روز : تلاوت قرآن کریم و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران ، خیر مقدم به شرکت کنندگان توسط آقای رشید امیری رئیس تربیت بدنی قروه ، ارائه گزارش در خصوص نحوه شکل گیری تیم جستجو و تشریح نتایج بدست آمده توسط آقای شهرام نعمتی ، ارائه مقاله توسط نماینده کانون کوه نوردان سنندج ، ارائه گزارشی کامل در خصوص جوابیه خانم اسفندیاری – چاپ شده در فصلنامه کوه – بر اساس نتایج تحقیق و بررسی تیم جستجو توسط آقای همایون نعمتی ، اهداء لوح یادبود به 30 گروه شرکت کننده در همایش

روز دوم 24/4/89 صعود به کوه بدر

حرکت کوهنوردان راس ساعت 4 بامداد به سمت قله بدر ، حضور کوهنوردان ساعت 20/9 در قله بدر ، قرائت مقاله توسط رئیس هیات کوهنوردی دیواندره و نماینده کوهنوردان بانه در قله ، بازگشت کوهنوردان و اتمام مراسم ساعت 11 صبح .

کوهنوردان گروه قاجر در تاریخ6تیرماه از ضلع جنوبی به بام ایران دماوند صعود کردند.

شرکت کنندگان در این برنامه : فریدون الماسی ، پرویز اردلان ،اصغررضایی ، علی الیاسی ، رامین سنگین آبادی ، نبی اله شفیعی ، طیب صالحی ، فائز صالحی ، مهدی ضیائی ، محمود فلاحی نژاد ، مهشید الماسی ، لیلا صالحی ، پگاه عزتی ، صدیقه نوربخش زاده ، ژیلا عزیزی ، سعید عزیزی و شهرام نعمتی ( سرپرست )

- همزمان با بازگشت تیم نانگا این امیدواری وجود داشت که اعضای تیم شرح قابل قبولی ، در خصوص علت بروز حادثه ارائه دهند که در عمل تنها پاره ای اظهارات متناقض را شاهد بودیم ، در نتیجه خانواده سامان وگروه قاجر با توجه به اظهارات ضد ونقیض خواستارآن شدند که این حادثه از سوی مجامع رسمی از جمله فدراسیون کوهنوردی مورد بررسی قرار گیرد، تا با مشخص شدن عوامل موثر در بروز حادثه درکنار ارزش گذاشتن به این عزیزان از دست رفته فرصت اصلاح وارتقاء در کوهنوردی ایران فراهم آید. اما متاسفانه با وجود سپری شدن 23 ماه هنوز قدمی در این خصوص برداشته نشده است.  پیام این بی توجهی جزء این نمی تواند باشد که ارزش جان انسانها در پیچ وخم این تشکیلات به پایین ترین درجه ممکن تنزل یافته است واین تصور ایجاد می شود که گویا بده بستان ومصلحت اندیشی خود محورانه بر روح وساختار این سازمانها حاکم شده است ، که تنها نتیجه این رویه ، ویرانگری در جامعه کوهنوردی است.

-خانم سرپرست تیم نانگا و همفکرانشان نباید از یاد ببرند که موج تناقض گویی آنها بود که باعث شد خانواده نعمتی و گروه قاجر نه تنها به آنها بی اعتماد شوند، بلکه مجبور شدند برای رسیدن به حقیقت ماجرا به پاکستان بروند. موضوع تناقض گویی تیم نانگا یک توهم یا موضوع غیر واقعی نیست ،با مراجعه به اظهار نظرهای متفاوتی که از بدو بازگشت تیم نانگا به ایران داشتند بخوبی نمایان می شود.

- در این جوابیه خانم اسفندیاری تنها به استناد اظهارنظر سهند عقدایی ( یکی از اعضاء تیم نانگا )مبنی بر چندین تماس تلفنی با میرغنی در زمان حضور تیم جستجو در پاکستان و ایمیل کریس وارنر و چند مطلب حاشیه ای دیگر ، به رد نتایج تیم جستجو که در شماره 57 فصل نامه کوه بچاپ رسید پرداخته است. در حالیکه مستندات این تیم (جستجوی گروه قاجر) در قالب دهها حلقه فیلم مشتمل بر  مصاحبه با میرغنی ، خلبانان، های پورترها، ... می باشد وتمام مطالب نوشته شده از سوی خانواده سامان و گروه قاجر بر اساس مستندات قابل ارائه بوده است.همانگونه که عنوان شده این آمادگی وجود داشته ودارد که فیلم ها و مستندات تیم جستجوی قاجر در هر جلسه کارشناسی و تخصصی جهت بررسی و تجزیه وتحلیل ارائه شود. تا صحت وسقم آنها سنجیده شود تا مشخص شود که اینها تحلیل خانواده نعمتی یا گزارشات واهی و غیرواقعی نیست که شما ادعای آن را دارید. بلکه اینها اسناد زنده ای هستند که نشان می دهند که واقعیت چیزی غیر از آن است که اعضاء تیم نانگا عنوان می کنند.

- خانواده نعمتی بااعضاء تیم نانگا هیچگونه دشمنی نداشته و ندارند و نیازی هم به خلق دشمن ندارند، تنها و تنها در پی جستجوی حقیقت هستند که اگر دیگر سامان نیست حداقل با کسب تجربه از این حادثه تلخ در مسیر کاهش حوادث تلخ گامی برداشته شود.

- رسیدن یانرسیدن تیم نانگا به قله تغییری در اصل موضوع نمی دهد و نباید از یاد برد که این فدراسیون کوهنوردی بود که در خصوص فتح قله نانگا تردید جدی ایجاد کرد و در هنگام حضور تیم جستجوی قاجر در نانگاپاربات کوهنوردان خارجی و فاتح این قله نیز تایید کردند که عکس و فیلم ارائه شده از سوی تیم نانگا به قله تعلق ندارد .  این موضوع ازآن نظر حائز اهمیت است که تیم نانگا و حامیانشان سعی داشتند با بزرگ نمایی فتح قله و قهرمان سازی ! حادثه ناپدید شدن سامان و موارد اتفاق افتاده را محو کنند .

 شیوه مرسوم تیم نانگا این بوده است که با استفاده از رسانه ها وسایت ها در هرفرصتی با بازی با کلمات ، خود را از هر گونه اشتباه ،تقصیر و ... تبرئه کرده و دیگران را برای قدرناشناسی در مقابل قهرمانان! ، نامهربانی، دشمنی ، تحلیل های واهی و ... متهم می کنند. و جالب اینکه حتی مصاحبه و فیلم های تیم جستجو در نانگاپاربات با شاهدان و افراد مطلع و اظهارات کوهنوردان خارجی را به دلسوزی و ترحم به خانواده سامان نسبت می دهد . با این حساب بنظر خانم اسفندیاری همه این افراد تنها برای دلسوزی با خانواده نعمتی می گویند شماقله را فتح نکردید ، می گویند های پورترها گارکران مزرعه نبوده اند و چند قله را نیز فتح کرده اند ، می گویند هلی کوپتر قادر به پرواز تا ارتفاع مورد نظر بوده و..... . عجب دلسوزی های بزرگی !

 این گونه مواجه شدن با حوادث از سوی افراد مختلف در شرایطی که شاهد بی تفاوتی مجامع رسمی کوهنوردی در قبال حوادث هستیم دور از انتظار نیست . در حالیکه فدراسیون کوهنوردی  می تواند با ایجاد امکان تحلیل تخصصی این حادثه در قالب یک رخداد تلخ ورزشی  به تمامی این مسایل در جهت رشد و بالندگی ورزش کوهنوردی ایران خاتمه دهد .

گزارش گشایش مسیر دیواره یوسف سیاه6و7/3/89

سالها بود که دیواره  یوسف سیاه توجه مرا به خود جلب کرده بود تا در جبهه شمالی آن مسیری را صعود کنیم . اما همواره وبه دلایل مختلف این اتفاق نمی افتاد انگار این دیواره خود میخواست زمانش را انتخاب کند به هر حال اجازه آن هم از طرف دیواره وهم از طرف آقای شهرام نعمتی (رییس هیات کوهنوردی قروه ، البته به اکراه که دلایل آن را بعدا بیان میکنم)داده  شد.