کانال تلگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید

کانال تلگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید، با کلیک بر روی لینک زیر و عضویت در این کانال از اخبار سایت و باشگاه کوهنوردی ، غارنوردی و سنگ نوردی قاجر مطلع شوید؛


صفحه اینستاگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید
صفحه اینستاگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید، با کلیک بر روی لینک زیر و عضویت در این صفحه و دنبال کردن ما از اخبار سایت و باشگاه کوهنوردی ، غارنوردی و سنگ نوردی قاجر مطلع شوید؛

اعضای گروه قاجر در پناهگاه بارگاه سوم دماوند 1357
نفرات ایستاده از راست: ابراهیم مرادی، 4 نفر از کوهنوردان تهران، بیژن صالحی
نفرات نشسته از راست: عطا عباسی، سیروس صالحی، شمس الله برومندی، محمدپور، طیب صالحی، کوهنوردی از تهران، بهزاد مرادی

ورود به صفحه آلبوم خاطرات

اولین دوره مسابقات سنگنوردی داخل سالن (سختی مسیر ) بنام یادواره زنده یاد سامان نعمتی در 11 اسفند 88 در سالن تختی قروه برگزار شد . در این مسابقه 31 سنگنورد از شهرستانهای سنندج ، سقز ، بیجار ، دیواندره ، دهگلان ، کارمیاران و قروه شرکت داشتند . که در خاتمه سامان عباسی ، سامان ابراهیمی و سجاد مصلحی هر سه نفر از قروه مقام های اول تا سوم را بدست آوردند . و از نظر تیمی قروه اول سنندج دوم و بیجار مقام سوم را بدست آوردند . در خاتمه این مسابقه پس از سخنان کوتاه آقای امیر رشید امیری رئیس تربیت بدنی جوائزی به نفرات برتر ( اول تا پنجم ) و نفرات برتر هر شهرستان اهداء شد همچنین به تیم های شرکت کننده لوح یادبود مسابقه اهداء گردید.

درحاشیه مسابقات : باتوجه به اینکه به تازگی دیواره سنگنوردی در اکثر شهرستانهای استان نصب شده است حضور سنگنوردانی با شور و با استعداد این شهرستانها نوید بخش روزهای درخشانی برای سنگنوردی استان خواهد بود که این موضوع توجه جدیتر مسئولین را می طلبد .

شهرام نعمتی رئیس هیات کوهنوردی شهرستان قروه  در رابطه با این مسابقه عنوان نمود که در نظر است این  برنامه ورزشی همه ساله در شهرستان قروه برگزار شود و در سال های آتی از سنگنوردان سایر استانها نیز دعوت بعمل خواهد آمد و سعی خواهد شد که با حضور سنگنوردان برجسته کشور کیفیت این مسابقات افزایش یافته و جوانان با استعداد کردستان فرصت بهتری را برای نشان دادن توانمندی های خود بیابند

آقای یدالله نگهدار مسئول کمیته صعودهای ورزشی هیات استان در جریان برگزاری مسابقه حضور فعال داشت. 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 15 اسفند 1388 - ساعت 09:23 نظرات (0)
به گزارش خبرنگار اجتماعي برنا، هيات كوهنوردي استان تهران اسامي نجات يافتگان حادثه ريزش بهمن در محور شمشك ديزين به شرح زير اعلام شد:
1- مینا رسولی 2- فرشته برزا 3- عباس شفاهی 4- علی غضنفری 5- مژگان سلطانی 6- عاطفه عمویی 7- محبوبه پازوکی 8- محمدرضا پیراسته 9- سارا عبدالمحمدی 10- سارا نجفی 11- حسین حیدری مقدم 12- حسین کیانی 13- مرتضی چراغعلی 14- حسن بی رفته 15- سجاد سجادی 16- پرویز شجاعی 17- شاهرخ ساسان 18- پیمان ثروت 19- معصومه رجبی 20- مینا دهقانی 21- فرشید ابوالفضل زاده 22- الهام احمدی.

همچنين اسامي اسكي بازاني كه در حادثه ريزش بهمن، نجات يافتند به شرح زير است.

1- سامان رسانی 2- عرفان رحیمی 3- مرتضی حسینی 4- میلاد تیموری 5- کامیلا ارشدی 6- رضا فلاحیان 7- شوان فلاحیان 8- پیمان طائفه حاجیلو 9- بهناز وطن پرو 10- سعید معینی 11- مروت محمدیان 12- امیرحسین مرتضوی 13- حسین هدایت 14- امیر ساسانیان 15- اشکان امرنژاد 16- گلنوش اخوان 17- محمدعلی حسین زاده 18- محمد فتحی 19- الناز حنیفی 20- سارا حنیفی 21- امیر پورهمت 22- رویا روزبهانی.

شايان ذگر است تاكنون جسد 8 كوهنورد از زير بهمن خارج شده است . با توجه به اعلام هيات كوهنوردي مبني بر وجود چند جسد ديگر در زير بهمن تيم هاي امداد و نجات هلال احمر در حال جستجو براي كشف اجساد احتمالي هستند. هنوز هويت هيچ يك از جانباختگان اين سانحه اعلام نشده است. 
به نقل ار خبرگزاری برنا

ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 17 بهمن 1388 - ساعت 12:40 نظرات (0)

مسابقات درای تولینگ

در جشنواره زمستانه همدان مسابقات درای تولینگ باحضور 18 شرکت کننده برگزار شد و رحمان مرادیانی عضو گروه قاجرقروه مقام سوم این مسابقات را بدست آورد 

 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 15 بهمن 1388 - ساعت 00:22 نظرات (0)

گزارش صعود به قله دماونداز مسیر یال داغ

 

 

 

جمعه 13/9/88ساعت 5:45 قروه را به سمت ناندل ترک نمودیم.عصرهنگام به ناندل رسیدیم.. با رسیدن ما به ناندل تیم فدراسیون که برای صعود به دائولاگیری اردوداشت و از مسیر شمالی برگشته بودند ناندل را ترک کردند . شب بسیار سردی بود حتی داخل اتاق نیزمجبور شدیم جوراب پر بپوشیم.

روز شنبه 14/9/88

ساعت 7 صبح به سمت ابتدای یال موسوم به یال داغ حرکت نمودیم هوا بسیار عالی بود اما هوای خوب هم راه طولانی این مسیر را کوتاه تر نمی کرد با توجه به محدودیت زمان که با آن مواجه بودیم تصمیم گرفتیم که از قله داغ شروع کنیم  تا نزدیک قله داغ به حرکت ادامه دادیم وساعت 15:40چادر زدیم.با پایین رفتن آفتاب  ،هوا به یکباره به شدت سرد شد..به علت سرمای زیاد پس از آب کردن مقداری برف ، خوردن غذا ( سوپ داغ )  خیلی زود به داخل کیسه خواب رفتیم. ساعت 12 شب  شهرام نعمتی سرپرست گروه  به بیرون چادر رفت  وهوا را برای صعود مناسب دید اما با این وجود از حرکت دادن گروه خوداری کرد و برنامه را به صبح موکول کرد .

روز یکشنبه 15/9/88

ساعت 7 شروع به صعود نمودیم.حسین در چادر ماند سرش درد گرفته بود.مسیری که ادامه داده بودیم دقیقا یک یال در سمت چپ یال داغ بود ، مسیری که شن اسکی نامناسبی داشت،برف نازکی روی آن را گرفته بود وهمین مزید بر  علت شد تا آرام تر پیش برویم. اواسط مسیر بود که رامین احساس ناراحتی در ناحیه قفسه سینه  کرد و این نشان می داد که هنوز آثار عفونت و سرماخوردگی چند روز قبل  در او از بین نرفته  است  . به ناچار با شهرام نعمتی به سمت چادر برگشتند.دو نفر باقی مانده تا ساعت 10 زمان برای صعودداشتند.این زمان فقط برای صعود تا ارتفاع حدود پنج هزار کفایت کرد.هوا بدتر شده بود سپس راهی کمپ شدیم و پس از استراحتی مختصر ونوشیدن چای گل گاوزبان به سمت ناندل بر گشتیم .ساعت 15:30به ناندل رسیدیم .هرچند قله خود را دست نیافتنی جلوه داد اما صعودی به غایت لذت بخش بود. و همگی در کمال سلامت و آرامش ناشی از چند روز همجواری با دماوند به سمت قروه بازگشتیم .

اعضاءتیم : طیب صالحی ، شهرام نعمتی(سرپرست) ، رامین سنگین آبادی ، حسین عسگری ، رحمان مرادیانی

 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 17 آذر 1388 - ساعت 12:04 نظرات (0)

بازدید از غار سراب همدان

تیم غارنوردی گروه قاجر از غار سراب همدان بازدید نمود.  شهرام نعمتی ، علی فعله گری ، امیر شاهبداغی ( راهنما ) اکبر احدی و رحمان مرادیان ( سرپرست ) در این برنامه شرکت  نمودند.

 

 

 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 25 مهر 1388 - ساعت 09:18 نظرات (0)

ارائه  نتیجه تحقیقات تیم جستجو 

 

نتیجه بررسی  های بعمل آمده تیم جستجو در نانگاپاربات پاکستان در خصوص ناپدید شدن سامان نعمتی  در جلسه انجمن کوهنوردان ایران  که با حضور کلیه علاقمندان  برگزار می گردد ، ارائه خواهد شد این جلسه در 29 مهر در سالن شهریاران جوان در تهران (نبش ویلا ) ساعت 17 الی 20 برگزار خواهد شد .


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 2 مهر 1388 - ساعت 10:10 نظرات (0)

صعود به سبلان

کوهنوردان گروه قاجر قروه در تاریخ 14 شهریور در یک برنامه 3 روزه از دومسیر یخچال شمالی و مسیر جنوبی به قله سبلان صعود کردند . شرکت کنندگان دراین برنامه : داود مفاخری ، رحمان مرادیانی ، لیلا صالحی ، مهشید الماسی و شهرام نعمتی ( سرپرست ) می باشند .


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 19 شهریور 1388 - ساعت 09:14 نظرات (0)

برگزاری کلاس کارآموزی کوهپیمایی

 

در 12و 13شهریور کلاس کارآموزی کوهپیمایی با شرکت62کوهنورد ( 52 مردو10 زن  )  در شهرستان قروه برگزار گردید محمودنظریان مدرس و سرپرست این دوره آموزشی در این خصوص عنوان نمود که سال گذشته در جریان برگزاری همایش  زنده یاد سامان نعمتی جهت گرامیداشت یاد این عزیز و همچنین کمک به توسعه ورزش کوهنوردی در این شهرستان مستعد به مسئولین هیات کوهنوردی قروه  در خصوص برگزاری این کلاس ، قول مساعد دادیم که خداوند توفیق داد تا دراین تاریخ  با همکاری چند مربی برجسته کشور در خدمت دوستان باشیم . همچنین شهرام نعمتی رئیس هیات کوهنوردی قروه نیز اظهار داشت ، در نظر داریم جهت سوق یافتن ورزش کوهنوردی شهرستان به سمت بهره مندی از مبانی علمی در خصوص برگزاری کلاسهای آموزشی فعالیت بیشتری داشته باشیم .

 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 15 شهریور 1388 - ساعت 09:42 نظرات (0)

گزارش صعود گروه قاجر و گروه مخابرات قروه به قله 4850متری علم کوه

.
دوشنبه 19/5/88
گروه پنج نفره ما ساعت 14:30 قروه را به سمت رودبارک ترک کرد.علی رغم اینکه وسط هفته بود، جاده چالوس شلوغی خاص خود را داشت. در تاریکی هوا همراه با بارش باران ومه غلیظی که فضا را پوشانده بود، حرکت کردن در جاده های پرپیچ وخم مرزن آباد بسیار طاقت فرسا بود. بالاخره ساعت 1بامداد به قرارگاه رودبارک رسیدیم وچون اتاقها همگی گرفته شده بود، ما هم پس از صرف شام، کنار گروهی دیگر از کوهنوردان در داخل سالن قرارگاه خوابیدیم.
سه شنبه 20/5/88
ساعت 7با صدای مسئول قرارگاه از خواب بیدار شدیم.ازآنجایی که شب دیروقت خوابیده بودیم ،حرکت به سمت بالا راکمی به تاخیر انداختیم. بعد از صرف صبحانه، ساعت 9:50با ماشین لندروور به سمت «بریر» حرکت کردیم .
از اوایل صبح باران همچنان در حال باریدن بود. و بعضی ها می گفتند که بالا هوا آفتابی است. پس از نیم ساعت ماشین سواری در هوای بارانی به «بریر» رسیدیم.ازاینجا به بعد کوهنوردی شروع می شد.
. قسمتی از مسیرصعود (تا بالای کشتی سنگ) نسبت به چند سال پیش تغییر کرده بود و این مطلب راما نمی دانستیم اما با توجه به پاکوب بودن مسیر، به راهمان ادامه دادیم تا اینکه ساعت 11:45 به کشتی سنگ رسیدیم.
ساعت 13:15به کنگلک پایین،ساعت 13:45 به آبشخور جدید و بالاخره ساعت 14:45 به پناهگاه بزرگ سرچال رسیدیم. علی رغم برنامه ریزی قبلی، به خاطر بارانی ومه آلود بودن منطقه، تصمیم گرفتیم  شب را در این پناهگاه بمانیم.
گروهی از باشگاه آرش با سرپرستی حسین عظیمی نیز در پناهگاه بودند که بعد 10 از دقیقه عازم پایین شدند.

چهارشنبه 21/5/88
ساعت 5:10 از خواب بیدار شدیم،صبحانه مختصری خورده وساعت 6:10 به سمت علم چال واز آنجا به طرف گرده به راه افتادیم. حال عمومی بچه ها خوب نبود وهمین نگران کننده بود.ساعت 8 به محل پناهگاه خرابه وساعت 9:35به اول مسیر گرده رسیدیم. ساعت 10شروع به صعود نمودیم.صعود خیلی کندانجام می گرفت و این مسئله احتمالا به خاطر عدم آمادگی جسمانی وهمچنین تاثیر ارتفاع بود . ساعت 14:15 گرده را صعود کردیم  بالای گرده باد سرد وشدیدی می وزید وهمین عامل سردرد تعدادی از افراد گروه شد.45دقیقه را روی قله صرف عکس گرفتن واستراحت کردن نموده، سپس راهی پایین شدیم. ساعت 18:20به پایین شن اسکی سیاه سنگ ها رسیدیم و ساعت 20:30وارد  پناهگاه سرچال شدیم. پناهگاه خیلی شلوغ و همه تخت ها گرفته شده بود .
 شام خوراک مائده داشتیم .ساعت 23:30یک گروه پرجمعیت و بدون راهنما که مسیر را گم کرده بودند، با خستگی فراوان و سروصدای زیاد، به پناهگاه وارد شدند.
پنج شنبه22/5/88
ساعت 9پناهگاه را به سمت «بریر» ترک نمودیم.ساعت 11:55به «بریر» رسیده و10دقیقه منتظر ماندیم تا ماشین دنبالمان بیاید. به قرارگاه رفته ووسایل را جمع وجور کرده ناهار خوردیم سپس تنی نیز به آب زدیم. شام را در داخل پارک لاهیجان خورده وهمانجا خوابیدیم.
جمعه 23/5/88
صبح ساعت حرکت کردیم و ساعت 20:20همگی در نهایت سلامت به قروه بربازگشتیم.

 

اعضاء شرکت کننده در برنامه:
 داوود وسامان مفاخری،سامان ابراهیمی،محمد ظاهری ورحمان مرادیانی(سرپرست )
گزارش : رحمان مرادیانی

 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 5 شهریور 1388 - ساعت 11:10 نظرات (0)

مطلبي تحت عنوان پاسخ به بيانيه نويس تار نماي گروه قاجر قروه در سايت باشگاه دماوند به قلم سيامك شايان پور قرار داده شده است كه ضمن تشكر از ايشان بخاطر اينكه پاسخ گوئي را لازم دانسته اند ، جهت روشنگري و به قضاوت طلبيدن اين نويسنده محترم و ساير كوهنوردان به چند نكته اشاره ميكنم .بدون شک قرار گرفتن این جوابیه در سایت دماوند بیانگر  نظر مسئولین این باشگاه است که اینبار نیز همانند برخی موارد دیگر در پشت نام یک نویسنده سنگر گرفته اند.

در مطلب مورد استناد اين نويسنده هيچگاه ما تمام اعضاي باشگاه دماوند را مورد خطاب قرار نداده ايم و بكار گيري باشگاه دماوند و اعضاي باشگاه دماوند تنها خطاب به تصميم گيرندگان باشگاه و اعضاي تيم صعود به قله نانگاپاربات بوده است كه با بيانيه و مصاحبه ها و گفته هاي خود ترويج  بي اخلاقي را در كوهنوردي دامن زده اند . و بدون شك حرمت و احترام  تمامي كوهنوردان بر ما واجب بوده و باكي هم نداريم كه اگر سوء تفاهمي پيش آمده باشد عذر خواهي كنيم . اما جناب آقاي شايان پور و مسئولين باشگاه دماوند قطعا اين نوع جواب دادن تنها يك فرافكني و بازي با كلمات است . زيرا كه واقعه نانگاپاربات و همه آن چيزهايي كه ميتواند پايه هاي يك برداشت واقعي باشد مهيا است و معلوم نيست شما چرا نميخواهيد منصفانه قضاوت كنيد. همه اين موارد دال بر تخريب اصول انساني و ناديده گرفتن اصول اخلاقي كوهنوردي از سوي تعدادي از كوهنوردان باشگاه دماوند و همچنين همراهي مسئولين باشگاه دماوند و حتي انجمن كوهنوردان با اين رويه است . و هر چند كه بارها و بارها گفته شده اما باز بخاطر جلب توجه اين نويسنده محترم و آنهايي كه نياز به نگاه مجدد دارند بيان ميكنيم .

 باشگاه دماوند قديمي است، باشگاه دماوند بزرگ است، كوهنوردان بزرگي تربيت كرده است و ورزشكاران فرهيخته ...... دارد اینها مسائل  ديگر ی است زيرا امروز  عملكرد مسئولين این باشگاه در بر خورد با يك حادثه مبنای قضاوت قرار دارد . ما كه نيامده ايم تاريخ را دستكاري كنيم كه سابقه اين باشگاه را ناديده بگيريم بررسي واهميت باشگاه دماوند در جاي خود محفوظ ، ما هيچگاه خود را مصداق كامل  اصول اخلاقي نميدانيم اما هر انساني در خصوص عملكرد ديگران حق قضاوت و اظهار نظر بر اساس دلايل آشكار را دارد. و بهتر است شما و هم فكرانتان نيز در باشگاه  قدري از پوسته تعصب باشگاه پرستي خارج شويد و عملكرد مديران باشگاه ،انجمن و اعضاي تيم را مورد ارزيابي منصفانه قرار دهيد .

 تيم صعود در اولين لحظات حادثه موضوع ارتفاع زدگي سامان را مطرح كردند و بعدا كه با فشار افكار عمومي مواجه شدند، كه چرا فردي ارتفاع زده را رها كرده ايد در نظرات و گفته هاي خود تغيير زاويه داده و ناتواني سامان و در مقطعي پنهان شدن سامان را مطرح كردند. در بازگشت به بيس كمپ در هنگامي كه بطور طبيعي مي بايست متاثر از ناپديد شدن سامان باشند جشن پيروزي فتح قله راه انداختند . عنوان ميكردندكه تيم بدليل هواي بد مجبور شده پائين بيايد و در برف و بوران كمپ 4 را پيدا كرده اند اما امروز شاهدان ماجرا در بيس كمپ ميگويند هوا خوب بوده و تا دو روز بعد از حادثه كه چراغ سامان ديده ميشده هوا صاف بوده است . آقاي فريديان عنوان كرده كه باربرها كه براي امداد رفته بودند كارگران مزرعه بوده و نميتوانستم با آنها كار امداد انجام دهيم اما امروز مسلم شده كه آنها هايپرتر ارتفاع بوده و همين امسال در ثابت گذاري مسير تا كمپ 4 كار كرده اند ، سال گذشته آقايان مي گفتند هلي  كوپتر امداد نمي تواند بالاتر از 6000 متري برود اما امروز همان خلباني كه سال گذشته تيم امداد را براي سامان به بيس كمپ برده ميگويد ما با همين هلي كوپتر بر فراز نانگا پرواز مي كنيم و مي توانيم جستجو كنيم ،بسته هاي غذائي را پائين بفرستيم و نفر را هلي برد كنيم . يعني همان كاري كه سال گذشته براي كوهنوردان ايتاليائي انجام شد . و خلبان ميگويد اما كسي از من نخواست اصلا پرواز كنم و منطقه را جستجو كنم ! در ادامه اين قصه ها امسال نيز شاهد بوديم كه اين اعضاي محترم حتي از دادن اطلاعاتGPSدر مورد مسير صعود خودداري كردند كاري كه با هيچمنطقي جور در نمي آيد . شما ميگوئيد تيم قله را فتح كرده است اما در مقابل گروهي از جمله كوهنوردان خارجي و فدراسيون تنها مرجع رسمي در ايران ميگويند با استناد به عكسها و فيلمها اين تيم به قله صعود نكرده است . حالا شما اگر مايليد آنها را فاتح قله و همه قله ها بدانيد بحثی جداست و به خود شما بر ميگردد.اما این موارد تنها بخشی از مسائلی است که اعضاء تیم نانگا ایجاد کرده اند  .آيا  با این اوصاف ميتوان خالقان اين وقايع را قهرمان و فاتح دانست!چه عنواني زيبنده آنهاست؟ حال به موضوع باشگاه دماوند و انجمن كوهنوردي بپردازيم . بعد از بروز حادثه اين تشكلها چه وظيفه داشته اند ! آيا تنها دفاع از تيم صعود و پررنگ كردن فتح قله (فتحي كه هنوز اثبات نشده) تنها كاري بود كه آنها مي بايست انجام دهند ؟ آيا آنها وظيفه نداشتند بدور از تعصبات گروهي و فردي با تشكيل تيم هاي كارشناسي و نشان دادن بي طرفي خود به بررسي همه جانبه حادثه بپردازند . تا ضمن مشخص شدن عوامل بروز حادثه در ارتقاء سطح دانش تجربي جامعه كوهنوردي موثر باشند. و خود را بعنوان مراجع بي طرف و معتقد به رشد اين رشته نشان دهند . انجمن كوهنوردي در اين مدت چه كرده است جز اينكه به بلند گوي اعضاي تيم تبديل شده و با صداي ديگر همان ابهامات و اخلاق گريزها را تكرار كرده است . فدراسيون نيز مقصر است  كه هنوز آن قدرت و مرجعيت را ندارد كه حوادث را با شجاعت و جديت بررسي كند و فضاي بهتري براي تداوم اين رشته بصورت حرفه اي ايجاد كند . شما آقايان كه پاسخ به بيانيه نويس تار نماي گروه قاجر را به اين شيوه رسالت خود دانسته اید ،  آيا از خود پرسيده ايد كه چرا اين افراد حتي به اندازه سر سوزني به ضعف و اشكالات خود اشاره نكرده اند. از اظهارات باشگاه دماوند و انجمن كوهنوردي اعضاي تيم اينگونه استنباط ميشود كه اين تيم از هر نظر  بي عيب و نقص بوده و تنها اشكال تيم اين بوده که سامان خودش را نا پديد كرده است . چه كسي بايد عذر خواهي كند آيا گروه قاجر كه تنها بر اساس عملكرد تيم و نتايج بدست آمده از سقوط اخلاقي (به معناي خاص در كوهنوردي) حرف مي زند يا انجمن كوهنوردي و باشگاه دماوند كه با عمل نكردن به وظيفه اخلاقي و ذاتي خود يعني تبديل شدن به يك مرجع بي طرف جهت بررسي فني و كارشناسي حادثه و جلوگيري از رفتن موضوع به دادگاه و يا اعضاي گروه به ظاهر صعود كننده كه با تناقض گوئي ، مسئوليت گريزي، ..... تداوم نا مهرباني خود چه در زمان بروز حادثه و چه بعد از آن در ايجاد انحراف بزرگي در كوهنوردي نقش آفريني كرده اند. حتما اگر چند سالي ديگر بگذرد و نويسندگان بعدي باشگاه دماوند براي تاريخ سازي بخاطر تفكرات امروزي تصميم گيرندگان باشگاه دماوند كه در واقع همان مديران باشگاه هستند تحت عناوين ديگر به خود اجازه ميدهند كه بنويسيد در بروز حادثه گروه قاجر مقصر بوده كه چرا سامان را براي همراهي تيم فرستاده است  و گرنه بندگان خدا همنوردان او كه كار ي نكرده اند ! و يا طبق اظهارات عجيب و غريب آقايان فريديان در ارائه تعريف جديدي از سرپرستي اصلا به سرپرست مربوط نميشود كه كسي گم شود ،بر اثر ارتفاع زدگي تنها برگردد ودچار مشكل شود و يا براي او جستجو انجام داد ....  به هر صورت ما قصد نداشته و نداريم با توسعه برخي نوشته ها ي تند ،  بر خورد و نا مهرباني در ميان باشگاهها و گروه ها داغتر شود. ما هيچگاه اهانت كردن به هيچ فردي را تائيد نميكنيم و تلاش ما نيز حركت در اين مسير بوده است . و حتي اگر ما نيز در نوشته هاي خود قصور يا اشتباهي داشته ايم شما مدافعان جدي تيم نانگا نمي توانيد با بزرگ نمائي یا بهره برداري از آن روي كارنامه تاريك اين تيم را بپوشانيد. بروز حادثه در كوهنوردي بسياري اوقات اجتناب ناپذير است اما مسئله مهم نوع بر خورد با حادثه است . كه در اين رابطه شما حتي با وجود تناقض گوئي اعضاي تيم ، بي حركتي باشگاه دماوند و انجمن در بررسي كارشناسان حادثه دوست داريد ، بهردليل به دوستان و باشگاه خود نمره 20 بدهيد . اما ما و آنهائي كه قيد تعصب يا وابستگي هاي باز دارنده به اين افراد و باشگاه شما را ندارند به آنها نمره صفر ميدهند. نكته همين است . و گرنه ، نميخواهيم از سامان كوهنوردي بدون اشتباه و يا بت بسازيم. نميخواهيم خود را مظهر اخلاق و اعضاي تيم را نقطه مقابل بدانيم . گفته ايم، باز ميگوئيم كوهنوردي ايران به هزاران دليل كه بسياري از آنها را در نوشته هاي شما و ديگر ان مي توان يافت ، نتوانسته است از اين حادثه و حوادث ديگر همچون غار پرو تجربه كسب كند .قطعا اگر بررسي حادثه غار پرو بشكل مطلوب پيش ميرفت و نتايج باز تاب گسترده و بيروني مي يافت ضمن اينكه گروه قاجر با آگاهي كاملتر در همراه شدن يك همنورد خود با اين گروه قدم بر ميداشت ،ضرورت مسئله سرپرستي و مسائل فني و ساير الزامات در يك برنامه جدي كوهنوردي در سطحي بالاتر براي تيمها و گروه ها مطرح ميشد. اگر ما امروز در جايگاه نقد اين كوهنوردان (اعضاي تيم نانگا و باشگاه دماوند و انجمن كوهنوردان) قرار گرفته ايم به از دست دادن يك همنورد بر ميگردد و گرنه حتي ما نيز در بر خورد با حوادث قبلي ميتوانيم مورد مواخذه باشيم كه چرا براي آنها حساسيت بخرج نداده ايم . ما از شما و همه اعضائ باشگاه دماوند و مسئولين و........ نگاه واقع بينانه ميخواهيم . تا با بررسی دلیرانه و فنی هر حادثه کوهنوردی ایران از نظر ارزش گذاری به جان انسانها و روابط انسانی و همچنین سطح کارآیی اوج بگیرد  . كه متاسفانه شما و همفكرانتان هيچگاه به اين نكته توجه نكرده ايد

و اما پايان كلام ، شما نويسنده محترم و ساير هم فكرانتان در رابطه با اين ماجرا بعد از خواندن اين متن باز ميتوانيد با زدن عينك متعصبانه باشگاه پرستي از ميان كلمات جمله اي را بيابيد و سعي كنيد افكار عمومي را به سمت بي عيب جلوه دادن باشگاه و عملكرد آن هدايت كنيد . كاري كه حتي اگر هيچ كس باور نكند حداقل خودتان را دلخوش كنيد كه ما اينيم . اما در مقابل راهي ديگر وجود دارد قدري سخت است بخصوص براي آنها كه هميشه دوست دارند حتي اگر غير واقعي هم باشد ، خود را در اوج ببينند و براي خود دست بزنيد و آن نقد عملكردها و نگاه كردن به خود از جايگاه يك شخص آزاد شده از تعصب است . کاری که کوهنوردان آزاد اندیش از باشگاه دماوند و انجمن کوهنوردی و... انتظار دارند .


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 29 مرداد 1388 - ساعت 09:12 ادامه مطلب نظرات (0)