کانال تلگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید

کانال تلگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید، با کلیک بر روی لینک زیر و عضویت در این کانال از اخبار سایت و باشگاه کوهنوردی ، غارنوردی و سنگ نوردی قاجر مطلع شوید؛


صفحه اینستاگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید
صفحه اینستاگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید، با کلیک بر روی لینک زیر و عضویت در این صفحه و دنبال کردن ما از اخبار سایت و باشگاه کوهنوردی ، غارنوردی و سنگ نوردی قاجر مطلع شوید؛

اعضای باشگاه قاجر در مسیر قله بدر فروردین 1389
اعضا از راست: آرش علیزاده، لیلا صالحی، نهشید الماسی، رامین سنگین آبادی، کورش دره وزمی

ورود به صفحه آلبوم خاطرات

HTML clipboard

همونوردان سامان (گروه قاجر) در بیس کمپ نانگاپاربات

بر اساس خبر رسیده از پاکستان ، کوهنوردان ایرانی (گروه قاجر) به همراه کوهنوزد پرتغالی (جو) راس ساعت 3:30 بعد از ظهر (به وقت پاکستان) چهارشنبه مورخ 27 خرداد به بیس کمپ نانگاپاربات رسیدند. این تیم مسیر چیلاس تا بیس کمپ را در دو روز طی نمود. در حالیکه زمان صرف شده در این مسیر به طور معمول سه روز می باشد. گروه در کمال آمادگی و سلامت در زمان کوتاهتری به بیس کمپ رسیده و در آنجا مستقر شده اند.

در خصوص وضعیت هوا عنوان شده که برف در حال باریدن است و طبق آخرین اخبار هواشناسی تا دو روز آینده نیز ادامه خواهد داشت. وضعیت هوای منطقه از طریق دوستان جو در اروپا به صورت منظم بررسی و در اختیار گروه قرار داده می شود. همنین در حال حاضر ارتفاع برف در بیس کمپ حدود نیم متر می باشد.


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 27 خرداد 1388 - ساعت 21:08 ادامه مطلب نظرات (0)

شنبه مورخه 23 خرداد ساعت 14:30دو تیم پرتغال و ایران در قالب یک تیم (کوهنورد پرتغالی به نام جو joao Garcia سرپرست تیم می باشد) به سمت چیلاس حرکت کردند که بنا بر گفته راهنمای تیم (آفیسر- عبدالمنان) از اسلام آباد تا چیلاس 2 روز و از چیلاس تا بیس کمپ 2 شب در راه خواهند بود ضمنا کوهنورد پرتغالی تا کنون 12 صعود موفق به قلل 8000 متری داشته و چندی پیش نیز قله manaslu را صعود نموده است.

قابل ذکر است که راهنمای تیم در سال گذشته در هنگام وقوع حادثه در محل بیس کمپ حضور داشته و اطلاعات کاملی از چگونگی وقوع حادثه (ناپديد شدن سامان نعمتي) را نیز دارد.

گفتنی است که این دومین تلاش جو ، کوهنورد پرتغالی برای صعود به نانگا می باشد.

 

وب سایت جو : www.joaogarcia.com



ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 24 خرداد 1388 - ساعت 17:14 ادامه مطلب نظرات (0)

اعضا تیم نانگاپاربات بعد از حادثه ناپدید شدن سامان نعمتی در هر فرصتی سعی کرده اند در مواجه با افکار عمومی با انواع ترفند های تبلیغاتی خود را تبرئه و از زیر فشار انتقادات خارج شوند. در یکی از تازه ترین این تلاش ها در پی مطرح شدن پرونده حادثه در مراجع قضایی ، منتظر صدور حکم نشده و در اقدامی عجولانه درخواست دادیار پرونده به دادستان ، مبنی بر صدور قرار منع تعقیب به دلیل فقدان مدارک را به عنوان تبرئه تیم قلمداد کرده و به شکل گسترده در رسانه ها و سایت های خبری منتشر نموده اند که در این رابطه همایون نعمتی پدر سامان که جهت همراهی تیم جستجو در حال حاضر در پاکستان به سر می برند ، طی تماس تلفنی اظهار داشت که پرونده مجدد توسط قاضی پرونده به دلیل نقض تحقیقات به شعبه بازپرسی برگشت داده شده است. لذا خبر تبرئه تیم نمونه دیگر از عملکرد شتاب زده اعضا تیم نانگا می باشد.
 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 23 خرداد 1388 - ساعت 19:13 ادامه مطلب نظرات (0)
HTML clipboard

اعضاء تیم کوهنوردی قاجر با سفیر ایران در پاکستان ملاقات کردند در این دیدار سفیر به گرمی پذیرای کوهنوردان ایرانی شده و در جریان کار این گروه قرار گرفت . این تیم همچنین با اشرف امان و نیکنام از مسئولین شرکت ATP  ملاقات داشته است  . تیم ظرف روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ( 19 و 20 خرداد ) به محض دریافت وسایل خود ( بارها ) به اسکاردو خواهد رفت تا از آنجا به چیلاس و سپس به بیس کمپ نانگاپاربات بروند

خبر دیگر اینکه : یک پل ارتباطی که ارتباط چندین روستا را در منطقه برقرار می کند و در مسیر تردد کوهنوردان به بیس کمپ نانگاپاربات قرار دارد ، با حمایت مالی این تیم و تامین نیروی انسانی توسط شرکتATP  ساخته خواهد شد ، قرارداد این همکاری میان تیم و شرکتATP   بسته شده است ، سرپرست تیم ، مشارکت در این برنامه  را در راستای گرامیداشت یاد و خاطره کوهنورد ایرانی سامان نعمتی عنوان کرد .

 

از راست : همایون نعمتی ، شهرام نعمتی ، اشرف امان ، نیکنام


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 19 خرداد 1388 - ساعت 14:37 ادامه مطلب نظرات (0)
HTML clipboard

تیم کوهوردی قاجر در میان بدرقه خانواده و همنوردان خود، روز جمعه پانزدهم خرداد ساعت شش ونیم عصر از طریق فرودگاه امام (ره) رهسپار پاکستان شدند. روز بعد ساعت 5:05 صبح وارد فرودگاه اسلام آباد شده وسپس با همراهی نماینده شرکت ATP به محل تعیین شده برای اقامت رفتند. کوهنوردان گروه قاجر چند روزی را در اسلام آباد خواهند ماند تا پس از انجام تشریفات لازم به سمت منطقه نانگاپاربات حرکت کنند.

 


 

بقیه عکس ها را در ادامه متن مشاهده نمایید.


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 16 خرداد 1388 - ساعت 13:12 ادامه مطلب نظرات (0)

روز جمعه مورخ 15 خرداد 1388 گروه کوهنوردی قاجر قروه عازم پاکستان خواهد شد. این تیم جهت یافتن اثر و نشانی از سامان نعمتی کوهنورد ناپدید شده ایرانی که در جریان صعود به نانگاپاربات مفقود شده است، به همراه اولین تیم های صعود کننده خارجی رهسپار نانگاپاربات می شود تا تلاش خود را آغاز کنند. اعضای این تیم را شهرام نعمتی (سرپرست) ، همایون نعمتی و پدرام نعمتی تشکیل داده اند.

جدیدترین اخبار این صعود را از طریق سایت کوهنوردی قاجر (www.ghajer.com) به اطلاع علاقه مندان خواهیم رساند.




ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 16 خرداد 1388 - ساعت 13:04 ادامه مطلب نظرات (0)
HTML clipboard

این گزارش برنامه فروردین 87  می باشد که از زبان سامان نعمتی و یاداشت های روزانه ای که هر روز بعد از اتمام کار می نوشت لازم به توضیح است که در این سال به دلیل نبودن بارش در تمامی روزها صعود انجام پذیرفت و پیشرفت بسیار خوبی در کار حاصل شد. سرپرست برنامه در این سال هم مثل سالهای قبل خود سامان بود. 

 

امروز شنبه 1/1/87

طبق معمول دو سال پیش کوله هاراپر ازلوازم سنگ نوردی کرده ایم و آماده برای حرکت به سمت دیوارۀ بیستون. ساعت یک ربع به شش عصر بود که آقایان رحمان مرادیانی ،پدرام خداویسی، پدارم نعمتی و خودم سامان وسایل را بار ماشین کردیم و حدوداً بعد از گذشت20 دقیقه به راه افتادیم .

حدوداً دو ساعت طول کشید که به کافه آقای شیرازی که معرف حضور همه سنگ نوردان طبیعی کار است رسیدیم و پس از خوش و بشی که با هم کردیم بدون معطلی شام را خوردیم و وسایل لازم برای دو روز آینده را در کوله ها گذاشتیم و بقیه وسایل را در انبار کافه گذاشتیم که به مروردر طول چند روزی که برنامه ریزی شده بر طبق نیاز به بالا ببریم.

 ساعت ده شب به سمت حصار راه افتادیم. هوای مطبوع بهاری به همراه قرص کامل ماه دریافت عیدی ما از بیستون بود. به دلیل سنگینی کوله ها آهسته بعد ازگذشته یک ونیم ساعت  به حصار رسیدیم.( حصار منطقه ای است تقریباً در وسط دل دیواره بیستون قرار گرفته و ابتدای مسیر قاجر در آنجا قرار دارد در چند متری ابتدای مسیر قاجر یک طاقچه سنگی حدواً به اندازه سی متر مربع که محل کمپ اصلی ما می توان نام برد که ازدیوارۀ آن در چند نقطه به دلیل آب شدن برف بیستون آب چکه می کند آب ما از جمع کردن این قطره ها تأمین می شود.)

 در کمپ اصلی بدون معطلی بعد از آنجام یک سری از تمرینات کششی چادر را بر پا کردیم و بعد از نوشیدن یک چای گرم آماده خواب شدیم.


رحمان ،سامان ،پدرام



ادامه گزارش را در ادامه متن بخوانید.


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 9 خرداد 1388 - ساعت 22:23 ادامه مطلب نظرات (0)

ابهامات و تناقضات حادثه نانگاپاربات تشریح شد


روز چهارشنبه مورخ 23/2/88 سالن شهریاران جوان (سالن شماره 2) در تهران ،میهمان تعدادی از مسئولین و کوهنوردان بود.افرادی که بر اساس دعوت هیئت وگروه کوهنوردی قاجر قروه گرد آمده بودند تا بخشی از ناگفته های حادثه نانگاپاربات را از زبان پدر سامان و همنوردان قروه ای سامان بشنوند در این گردهمایی شرکت داشتند. جهت حضور در این جلسه بنا بر ضرورت تعامل وتبادل دیدگاهها در خصوص این حادثه از تمامی اعضاء تیم نانگاپاربات دعوت به عمل آمده بود تا شنونده مطالب باشند و بر مبنای منطق پاسخ گویی به موضوع بنگرند اما متاسفانه این افراد هیچکدام در این جلسه حضور نیافتند اما با این وصف برنامه در میان استقبال خوب شرکت کنندگان وتعدادی از کوهنوردان بر جسته درسه بخش:


 1- ارائه مقدمه توسط آقای بهروز یعقوبی


2- شرح ناگفته های حادثه نانگاپاربات به همراه عکس و تصاویر توسط آقای همایون نعمتی


3- ارائه توضیحاتی در خصوص نواقص عملیات امداد جستجو در تابستان سال 87 وهمچنین تشریح برنامه تیم جستجو در سال جاری توسط آقای شهرام نعمتی برگزار شد که مشروح این خبر متعاقبا ارائه می گردد.



برای مشاهده بقیه عکس ها به ادامه متن بروید.

برای دیدن عکس ها در اندازه اصلی، بر روی آنها کلیک کنید.



ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 26 ارديبهشت 1388 - ساعت 19:51 ادامه مطلب نظرات (0)

در برخی از سایتها و نشریات از جمله اعتماد ملی , همشهری و..... مطالبی در رابطه با تبرئه اعضا تیم صعود کننده به نانگاپاربات از سوی دادسرای عمومی تهران منتشر شده است . که جهت روشن شدن اذهان عمومی لازم است توضیحاتی داده شود.


1-در انتشار این خبر متاسفانه مثل بسیاری از خبرهای دیگر تهیه کنندگان خبر بصورت گزینشی و هدفدار از متن نامه دادسرای عمومی به دادستان مطالبی را با پردازش جهت دار ارائه داده اند . از جمله اینکه ,در شرایطی که پدر سامان نعمتی بدلیل تناقض گوئی و ابهامات جدی این حادثه و همچنین عدم بررسی موضوع در مجامع تخصصی ناچار شده به آخرین راه حل، یعنی طرح شکایت در دادسرا متوسل شودکه این موضوع را نیز بارها در فرصت های مختلف مطرح نموده اند  , اما در کمال تعجب از فدراسیون کوهنوردی بعنوان عامل اصلی شکل گیری این شکایت نام برده میشود . که این مسئله نه تنها کذب محض است بلکه حتی خود فدراسیون نیز بدلیل نداشتن توان و انگیزه لازم جهت بررسی و تحلیل حادثه در معرض انتقاد جدی قرار دارد.


2- تبرئه شدن در مراجع قضائی هیچگاه نمیتواند به منزله بی گناه بودن افراد تیم باشد . زیرا ابعاد گسترده این حادثه تنها در یک محدوده کوچک در مراجع قضائی قابلیت بررسی دارد وبخش اعظم آن در حوزه های تخصصی رشته کوهنوردی و در سطح مجامع ورزشی قابلیت بررسی و نتیجه گیری را دارند . لذا نباید با مطرح شدن تبرئه در مرجع قضای شادی وصف ناپذیری از خود نشان داد و از یاد نبریم که بخش بزرگی ازجنبه های دیگر این حادثه،که به ندانم کاری و رعایت نشدن اصول اخلاقی کوهنوردی و... اعضاء تیم برمی گردد ، همچنان بقوت خود باقی است. و دیر یا زود مورد بازنگری و بررسی  عادلانه جامعه کوهنوردی آزاد اندیش  قرار خواهد گرفت .

3- خبر منتشر شده  به استناد نامه ای است که دادسرای عمومی به دادستان جهت اعلام نظر ارائه داده است.در این نامه به دلیل عدم دسترسی به مدارک مورد نظرو قابل قبول در مراجع قضایی  وهمچنین با توجه به اظهارات اعضاء تیم ، در خواست منع تعقیب داده شده است. اما ذکر شده که همچنان پرونده مفتوح است . نکته قابل تامل دیگر اینکه دادستان در ذیل نامه دادسرا خواستار بررسی موارد دیگر شده است .


جهت خواندن متن کامل نامه دادسرا بر روی صفحات کنید.


صفحه اول - صفحه دوم - صفحه سوم


4-نکته ای که نباید اعضاء تیم نانگا و مسئولین باشگاه دماوند فراموش کنند این است که خانواده سامان در پی یافتن یک متهم نبوده ونیستند ، بلکه آنها تنها دنبال کشف حقیقت هستند ، حقیقتی که شما ( اعضا تیم نانگا ) با تناقض گوییها خود آنرا پنهان کرده اید.حقیقتی که فدراسیون ومجامع رسمی کوهنوردی در جهت رسیدن به آن حتی یک قدم مناسب برنداشته اند . قطعا اگر شما به جای تناقض گویی با شجاعت وصداقت به طرح مسائل می پرداختید وفدراسیون وسایر مجامع نیز در عمل نشان می دادند که برای رسیدن به برداشت واقعی از حادثه ، جدی هستند ، هیچگاه خانواده نعمتی(  که حتی حاضر شدند در میان غم واندوه نبود سامان به استقبال تیم به فرودگاه بیایند )  در دادگاه شکایتی را طرح نمی نمود .خانواده نعمتی می خواهد هزینه سنگین از  دست دادن سامان حداقل باعث کسب تجربه واصلاح نواقص در جهت کاهش حوادث شود.همان نکته ای که بسیاری از مدعیان مدیریت پویا ود لسوز در ورزش در رسیدن به آن بسیار ناتوان وعاجز بوده اند.


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 17 ارديبهشت 1388 - ساعت 12:14 ادامه مطلب نظرات (0)

گزارش گشایش طولانی ترین مسیر و در نوع خود بسیار زیبا و مطمئن در دیواره بیستون با پشتیبانی هیئت کوهنوردی توسط گروه کوهنوردی قاجر قروه کردستان

 

فروردین 85

تلاش برای گشایش مسیر در دیواره بیستون برنامه ای بود که از فروردین 85 توسط گروه کوهنوردی قاجر به سرپرستی قهرمان جاویدان ، سامان عزیز آغاز شد و در 12 فروردین 88 به پایانی برای آغاز تلاش های بزرگ، توسط سامان های دیگر این گروه رسید.

در سال 84 بعد از کسب تجربه های فراوان در دیواره های شهرستان قروه( زرده، کولاوا، پریشان، یوسف سیاه)، دیواره لجور اراک، پل خواب، دیواره علم کوه و دیواره بیستون توسط گروه قاجر سامان نعمتی و تعدادی از اعضای گروه و همچنین گذراندن دوره های کار آموزی و مربی گری سنگ نوردی توسط اعضای این گروه و رسیدن به این باور که گروه قاجر قدرت و توانایی گشایش یک مسیر در دیواره بیستون را دارد( البته مسیر های زیادی تا کنون در دیواره های شهرستان توسط اعضای گروه به خصوص توسط سامان گشایش شده است) پیشنهاد گشایش مسیر توسط سامان در دیواره بیستون به دست اندر کاران داده شد و بعد از بررسی آن توسط اعضای هیئت مدیره گروه و دیدن توانایی برای انجام این کار در بچه ها آن را پذیرفتند و پشتیبانی کامل گروه را از انجام این برنامه اعلام نمودند. بدین ترتیب سامان بعد از بررسی هایی که در نقشه دیواره بیستون که کروکی مسیر های مختلف در آن وجود دارد و همچنین صعودهای زیادی که در مسیرهای مختلف بیستون در طی سالیان زیادی انجام داده بود و شناخت کاملی که از دیواره بیستون داشت با توجه به این که در قسمتهای مرکزی مسیرهای کمتری باز شده بود و بیشتر مسیرها در اوایل دیواره تجمع داشتند تصمیم به گشایش مسیری در مرکز دیواره گرفت که می توان گفت طولانی ترین مسیر بر روی دیواره می شد.

مسیر انتخابی در قسمتهای مرکزی بیستون

 

برای تحقق این باور در 2 فروردین 85 یگ گروه شامل سامان، بهراد نوری و من( پدرام نعمتی) به سرپرستی سامان به بیستون برای آغاز این تلاش رفتیم و در همان روز که به بیستون رسیدیم سامان پرس و جویی را برای پیدا کردن راهی برای رفتن به حوالی ابتدای مسیر انجام داد ولی به نتیجه خاصی نرسیدیم و در فردای آن روز صبح زود با برداشتن مقداری مواد غذایی و وسایل فنی مورد نیاز و همچنین یک گالن آب 20 لیتری یعنی تقریبا تجهیزات لازم برای 3 روز را برداشتیم و به راه افتادیم بعد از حدود یک ساعت و چهل پنج دقیقه کوهپیمایی به جایی رسیدیم که سامان از آنجا تصمیم به شروع صعود گرفت، بالاخره بعد از یک صعود طاقت فرسا با کوله های سنگین و یک گالن آب که بهراد آن را با تسمه به گردن آویخته بود ساعت یک بعد از سه طول صعود به پله اول رسیدیم ، یک منطقه باز که به راحتی می توان در آن پیاده روی کرد(توضیح آن که بیستون دارای سه پله می باشد)

پله اول بیستون

 

 

محل کمپ

 

در پایین قسمت غار مانندی  که از دور هم کاملا مشخص بود یک فرورفتگی در دیواره دیده می شد که وقتی که به آن رسیدیم و بعد از صعود 6،5 متری با صحنه بسیار زیبایی روبرو شدیم از داخل دیواره قطرات آب سرازیر میشد و صحنه بسیار زیبایی را در دامن طبیعت به تصویر می کشید، نا خداگاه سه نفری چند دقیقه ای با صدای بلند به حمل آب با آن دردسر خندیدیم و البته بسیارخوشحال از این که ما در اینجا آب داریم و همچنین جای بسیار مناسب نیز برای بر پا کردن چادر وجود داشت که تمام خستگی صعود را از ما گرفت . در 3 فروردین همگی برای پیدا کردن مسیری که به راحتی بتوان به محل کمپ رفت وآمد کنیم و یک مسیر مطمئنی باشد مشغول جستجو شدیم، دره ا ی که در سمت راستمان وجود داشت و در بعضی از قسمتهای آن باید دست به سنگ می شدیم ولی در کل مسیر خوبی بود( البته بعدا متوجه شدیم که سنگنوردان برای آمدن به این منطقه از همین مسیر صعود می کردند) به پایین رسیدیم و بعد از برداشتن مقداری دیگر از تجهیزات که در پایین داشتیم باز همگی باهم به کمپی که برپا کرده بودیم برگشتیم.

از فردای آن روز من و سامان شروع به گشایش مسیر نمودیم و بنا به صلاحدید سامان، بهراد هم برای آوردن وسایل مورد نیاز به پایین می رفت و سریع بر می گشت. بعد از یکی دو روز سرو کله بچه های گروه یکی یکی پیدا شد که به بهراد کمک می کردند و به دلیل استقبال زیاد بچه ها و نبودن فضای مناسب برای برپا کردن چادر در بالاو ریزش سنگ از دیواره در محل های دیگر به جز مکان کمپ ، سامان تصمیم گرفت که بچه ها در پایین دیواره و در کنار قهوه خانه آقای شیرزادی( مردی بسیار خوش رو که برای تمام سنگنوردان کاملا چهره شناخته شده و محبوبی می باشند که قهوه خانه ای در پای دیواره دارند.)

آقای شیرزادی

 

چادری را بر پا کنند و هر روز تعدادی از آنها به پای مسیر می آمدند و بعد از چند ساعت دوباره به چادرشان بر می گشتند. در این مدت هم شهرام نعمتی و بقیه پیشکسوتان هم هر چند روز یک بار برای دیدن پیشرفت کار و احیانا تامین تجهیزات مورد نیاز به ما سر می زدند. البته در چند روز هم از صبح تا عصر مهمان باران بودیم البته باران چه عرض کنم دوش حمام تفسیر بهتری برای آن است که آن هم حس و حال خودش را داشت و تمام روز ما جرات بیرون آمدن از کمپ را نداشتیم و فرصت خوبی بود که هر کسی با خود خلوت کند و به مطالعه درس بزرگ کوهنوردی یعنی خود سازی و انسان سازی بپردازد.

بنابراین در این سال با توجه به بارش شدید باران در چندین روز و نداشتن دریل شارژی توانستیم پنج طول از مسیر را باز کنیم و کارگاههای آن را هم نصب نماییم . در تاریخ 12 فروردین با جمع کردن وسایل کمپ را به سمت دکه آقای شیرزادی ترک کردیم و همگی با دیواره خداحافظی کردیم و قول بازگشت برای فروردین سال بعد را به دیواره دادیم  و بعد از چند ساعت به قروه بازگشتیم.   

سه طول بعد از پله اول که در پایان سال 85 گشایش شد

 

فروردین 86

2 فروردین 86 بعد از جمع کردن وسایل مورد نیاز ، قروه را به سمت بیستون ترک کردیم و در فردای آن روز کمپ را در پله اول و در همان جای سال گذشته برپا کردیم. در روزهای آتی بعد از صعود سه طول مسیر باز شده از پله اول ( از پای دیواره تا پله اول دو طول دیگر نیز مسیر باز شده بود) سال قبل و ثابت گذاری آنها شروع به صعود مسیر جدید نمودیم . البته در این میان کارهای مانده از مسیر گشایش یافته سال قبل را نیز تکمیل کردیم. در این سال 7،6 روز باران ما را زمین گیر کرد

 

یکی از روزهای بارانی( پله اول)

 

 و این که مسیر به یک کلاهک رسیده بود و با توجه به این که ما با دسته رول مشغول کار بودیم و رول زدن در شیب منفی آن هم با دسته رول کار بسیارسخت و طاقت فرسایی بود بنابر این با توجه به مشکلات موجود در سال 86 مسیر تا اواسط کلاهک پیش رفت و تقریبا دو طول دیگر هم صعود شد. در 12 فروردین بعد از جمع کردن تجهیزات به قروه برگشتیم.

نصب رول با مته دستی

 

باید به این نکته اشاره نمایم که اگر پشتیبانی این عزیزان نبود مطمئنا هیچ پیشرفتی در کار حاصل نمی شد و اعضای تیم پشتیبانی همواره با صبر و حوصله از صبح تا عصر منتظر بچه های تیم دیواره می ماندند و یا مسئولیت محوله به آنها را سریع انجام می دادند تا در هنگام بازگشت دوستانشان از دیواره به گرمی پذیرای آنها باشند و حتی  مواقعی در نیمه شب که از گروه تقاضای وسیله ای را می کردیم در همان موقع سریع از قروه حرکت می کردند تا نیاز ما را برطرف کنند و به نظر من کار افراد تیم پشتیبانی سخت تر از بچه های دیواره بود چون آنها هم دلواپس همنورد خود در دیواره بودند و هم این که یک روز کامل را باید در چادر بنشینند و منتظر بمانند و این را کسانی که تجربه کرده اند کاملا حس می کنند که چه مسئولیتی بر عهده این عزیزان بود. همچنین محبت و گرمی که در تمامی این روزها در میان بچه ها صادق بود در نوع خود بی نظیر بود و همگی در یک فضای دوستانه تلاشی بزرگ را تجربه می کردیم .

جمع کردن وسایل در روز 12 فروردین 86

 

در این سال سرپرست برنامه سامان ، رحمان مرادیانی ، پدرام نعمتی تیم دیواره بودند که در گشایش مسیر فعالیت می کردند و  بقیه اعضای گروه که  سال 86 در این تلاش شرکت داشتند شامل شهرام نعمتی، چنگیز اردلان ، هادی نوری، اسماعیل عباسی، عطا آزادی، امیر مرادی ، عرفان آزادی، مرتضی عباسی بودند.

 

از راست به چپ: اسماعیل عباسی، شهرام نعمتی، عطا آزادی، امیر مرادی، هادی نوری

 

 

 از راست به چپ: مرتضی عباسی، چنگیز اردلان، عرفان آزادی

 

  

گزارش از پدرام نعمتی

 

 

ادامه دارد ... 


ارسال شده در تاریخ پنج شنبه 16 ارديبهشت 1388 - ساعت 21:24 ادامه مطلب نظرات (0)