گرامی یاد و خاطره دهمین سالروز جاودانگی سامان نعمتی



زنده یاد سامان نعمتی در سال 1360 در شهر قروه دیده به جهان گشود و از همان اوان کودکی دل به کوه سپرد  او از پانزده سالگی شروع به سنگ نوردی نمود. گشایش مسیری بیست متری در دیواره کولوا( قروه) اولین تجربه جدی سنگنوردی او بود او موفق به اخذ مدرک مربیگری سنگنوردی و کارت مدرسی از فدراسیون شد.
در سال 85 عضو انتخابی تیم مربیان فدراسیون جهت صعود به قله خانتانگری شد، او که تمامی اردوها را با موفقیت سپری نموده بود در زمان حرکت به دلیل مشکلات شخصی از همراهی تیم باز ماند.
در پاییز 86 از طرف باشگاه دماوند از وی جهت شرکت در گشایش مسیر در منطقه هیمالیا قله برودپیک دعوت شد و از آنجا که این صعود انجام نگرفت. سال 1387  پیشنهاد شرکت در صعود به قله نانگاپاربات را پذیرفت و همراه اعضا تیم روز  21 تیر به بیس کمپ نانگاپاربات وارد شدند تا تلاشی بزرگ را آغاز کند.
سامان که در تمام مراحل صعود تلاشگر و توانمند بوده با پایین آمدن تیم به بیس کمپ بدون سامان بازگشتش در هاله ای از ابهام قرار گرفت و انتظاری بزرگ آمیخته با بهت و حیرت از چگونگی این ماجرا برای جامعه کوهنوردی ایجاد شد
گوشه ای از فعایت های او:
صعود به قله دماوند از تمامی جبهه ها، صعود زمستانه به قله قاش مستان دنا، یخچال شمالی سبلان و کول جنون در اشترانکوه، صعود از چهار مسیر دیواره علم کوه، تلاش ده روزه زمستانه در علم کوه، صعود، زمستانه دیواره لجور، صعود 3 مسیر دیواره پل خواب، صعود از دهها مسیر بیستون
گشایش 6 مسیر در دیواره های پریشان و یوسف سیاه
گشایش بلند ترین مسیر بیستون....

کانال تلگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید

کانال تلگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید، با کلیک بر روی لینک زیر و عضویت در این کانال از اخبار سایت و باشگاه کوهنوردی ، غارنوردی و سنگ نوردی قاجر مطلع شوید؛


صفحه اینستاگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید
صفحه اینستاگرام باشگاه قاجر راه اندازی گردید، با کلیک بر روی لینک زیر و عضویت در این صفحه و دنبال کردن ما از اخبار سایت و باشگاه کوهنوردی ، غارنوردی و سنگ نوردی قاجر مطلع شوید؛

جمعی از بانوان گروه قاجر در قله بدر1385
نفرات ردیف اوا از راست: طاهره گوهری، زهرا یارعلی
ردیف دوم: لیلا صالحی
ردیف سوم:ایلناز صمدی، یاسمن نعمتی، شعله اکبری، شیدا اکبری، مائده صالحی
ردیف چهارم: سارا حنیفی، مهناز محمدی، صدیقه نوربخش، مریم شهسواری
ردیف پنجم: منیژه مرادی

ورود به صفحه آلبوم خاطرات

كوه پیمایی و كوهنوردي به هرحال نوعي ورزش به حساب مي آيند . حتي کوه پیمایی در دامنه ها ومناطق نه چندان بلند نیز اثر فرحبخش و نشاط انگیز خود را بر تن و جان ما می گذارد . کوه پیمایی از بهترین ورزش ها و تفریح هاست که به خاطر تحرک در هوای آزاد و پاک ، بیشترین تاثیر را در بازسازی بدن دارد . 
کوهنوردی یک ورزش درست و حسابی است که با وسایل ویزه و آمادگی جسمی و روحی و برنامه ریزی و دانش خاص خودش ، اجرا می شود . رسیدن به قله ها علاوه بر آمادگی تن و روان ، مستلزم جهت شناسی و نقشه خوانی ، هواشناسی ، بهمن شناسی ، آشنایی با تغذیه و امداد کوهستان و ... است . اما پیش از اینها نیازمند سازماندهی و مدیریت و فوت و فن هدایت گروه است . اما این ورزش نسبت به ورزش های دیگر تفاوت هایی دارد که 
مهم ترین آنها را در ادامه مطلب بخوانید...


- دور بودن از چشم مردم و رفاقت به جای رقابت است .

-  ورزش کوهنوردی به صورت اصیل آن همیشه به دور از چشم تماشاگران و تشویق آنها بوده است .

-  هیچ وقت در پایان کوهنوردی دست یکی را بالا و دیگری را پایین نمی برند . بنابراین جایی برای خود نمایی نمی ماند .

- در این ورزش کسی پای دیگری را قلم نمی کند ، تنه نمی زند .

-  اینجا بدون داور و سوت و زنگ ، هیچکس خطا نمی کند و همه به یکدیگر خسته نباشید می گویند .

-  بدون هیچ دیدار و آشنایی قبلی همه با هم رفیق اند و سر سفره یکدیگر می نشینند .

- کمک به در راه ماندگان و سرمازدگان، اصلی پذیرفته شده است .

-  نشان دادن راه و هشدار دادن خطر یک عادت است .

-  به کسی که هیچ گاه او را ندیده ای و شاید در آینده هم هیچ گاه او را نبینی کمک می کنی چرا که کوه چنین ایجاب می‌کند 
 پس گزاف نیست اگر بگوییم کوهنوردی مدرسه اخلاق است .

از نظر کسانی که عادت دارند زیبایی برف را از پشت شیشه و از کنار بخاری تماشا کنند ، کوهنوردی نوعی دیوانگی است ، آخر برای چه کسی این همه راه برود ، بار به دوش بکشد ، با دستان کرخ شده و تن سرمازده ساعت ها درون چادر یا جانپناه ، بلرزد ، بی خوابی و کوفتگی را تحمل کند ، سرانجام خسته و تشنه و گرسنه خود را به بالای کوه برساند و به پایین برگردد ؟! کسی که هیچ گاه لذت رسیدن به قله را نچشیده ، کسی که تن به طبیعت نسپرده و با آن انس و الفت پیدا نکرده ، حق دارد چنین بیاندیشد . جورج مالوری کوهنورد پر آوازه انگلیسی و از پیشکسوتان صعود اورست در پاسخ به این پرسش که چرا به کوه می رود ، پاسخ داده بود : چون قله آن بالا است .
منبع: انجمن پزشکی کوهستان ایران

ارسال شده در تاریخ یکشنبه 24 ارديبهشت 1396 - ساعت 10:16 تعداد بازدید : 440
.:: ارسال نظر جدید ::.

نام کامل : (الزامی)
آدرس ایمیل :
آدرس سایت :
متن نظر : (الزامی)
کد امنیتی :  (الزامی)