اعضای گروه قاجر در سبلان1381

عطا آزادی، شهرام نعمتی

ورود به صفحه آلبوم خاطرات

مورخه 18 شهریور 5 تن از اعضای باشگاه قاجر طبق برنامه زمانبندی شده شش ماهه اول به قله دماوند از مسیر غربی صعود نمودند.


تاریخ اجرای برنامه : 17 الی 18 شهریور ماه 1396

شرکت کنندگان (آقایان) : شهرام نعمتی، رحمان مرادیانی، محمد میرانی، علی رضا میرانی، طیب صالحی(سرپرست)


به نام خالق کوهها 
گزارش برنامه صعود به قله دماوند از جبهه غربی مورخ 17و18شهریور96
طبق برنامه زمانبندی شش ماهه باشگاه قاجر به مناسبت عید غدیر خم برنامه صعود به قله دماوند تدارک دیده شده بود. تعداد 5 نفر از اعضای این باشگاه اعلام امادگی نموده و توسط یک دستگاه ماشین کاپرا عازم پلور شدیم.
روز جمعه 17شهریور 96
ساعت 5 از قروه حرکت نموده و ساعت 13 به ورودی سد لار رسیدیم . 
 جاده خلوت بود. در ورودی سد لار پاسگاه محیط بانی زده شده بود و مانع ورود افراد به منطقه می شدند. 
با هماهنگی فدراسیون و محیط بانی اجازه ورود را گرفته و به سمت پارکینگ حرکت نمودیم.از پاسگاه محیط بانی تا پارگینک جاده خاکی بوده و حدود یک ساعت و 15دقیقه زمان لازم است. ماشین را در محل موسوم  به پارکینگ پارک نموده وخود عازم پناهکاه سیمرغ شدیم . 

سه ساعت طول کشید تا به پناهگاه رسیدیم.

پناهگاه سیمرغ
مسیر پاکوب از پارکینگ تا پناهگاه توسط زباله علامت گذاری شده تا کسی راه رو گم نکند به پناهگاه که رسیدیم منظره تجمع زباله ها زیبایی منطقه را محو نموده بود. گروه ما در حد توان زباله های موجود رو هم با خود به پایین انتقال داد.
پناهگاه دو طبقه بوده راهرو ورودی گنجایش 4 نفرو اتاق اول حدود 12 نفر و طبقه بالا حدود10 نفر گنجایش دارد. پناهگاه مجهز به سیستم انرژی خورشیدی بوده و شبها میتوان لامپ روشن کرد و نیز یک چراغ چشمک زن قرمز در بالای سقف پناهگاه روشن می شود. 
اتاقک کوچکی در چند متری پناهگاه وجود دارد که به عنوان انبار و نیز توالت استفاده میشود. اب یخچال در حدود صد متر بالاتر از پناهگاه وجود دارد.
شام را زود خورده و خوابیدیم. ساعت 2 صبح بنده به همراه آقا شهرام به قصد صعود 2 جبهه حرکت نمودیم.
 هوا بسیار سرد و آقا شهرام به واسطه قرص خواب دیشب بسیار خواب آلود بود. مهتاب راه مان را روشن کرده و نیازی به هدلامپ نبود.
 در دو نقطه خواستیم تا 5دقیقه بخوابیم تا حال آقاشهرام بهتر شود اما سرما اجازه  این کار را نمی داد. 
دوباره به راه خود ادامه داده تا ارتفاع 5100متری بالا رفتیم و آقاشهرام تصمیم به برگشت گرفته و به سمت پایین حرکت کردیم  عدم حصول بهبودی آقا  شهرام سبب شد تا جانب احتیاط را گرفته به پایین برگردیم. 
در ارتفاع حدود 4200متری به تیم دوم که ساعت 5 حرکت کرده بودند، رسیدیم. 


از اینجا آقا شهرام به سمت پناهگاه رفته و بنده با تیم دوم به سمت قله حرکت نمودم.
ساعت 10 وبیست دقیقه صبح روز شنبه 18شهریور 96 به قله دماوند رسیدیم. 
در کاسه قله یک چادر نصب شده بود. نفرات زیادی از مسیر های مختلف صعود کرده و در قله عکس یادگاری میگرفتند و بلا فاصله مراجعت می نمودند. سرمای قله اجازه توقف بیشتر را نمیداد. 
در تیم ما آقای علی میرانی برای اولین بار بود که قله دماوند رو زیارت میکرد و اقای طیب صالحی پنجاه و یکمین مرتبه بود که موفق به صعود قله دماوند شده بود. 
حضور اقای محمد میرانی به همراه پسر خود اقای علی میرانی در این صعود بسیار جالب بود. بودن در کنار این عزیزان برای بنده افتخار بزرگی بود.

پدر و پسر در قله
کمی پایین تر از قله به آقا شهرام بیسیم زده و فرود خودمون رو اعلام نمودیم.3ساعت طول کشید تا به پناهگاه رسیدیم مسیر برگشت شن اسکی خوبی بود اما باید مراقبب سر خوردن و برخورد سنگ ها می شدیم. 

در پناهگاه آقا شهرام با سوپ وچای داغ از ما پذیرایی کرده و خستگی مسیر برگشت را از تن و جانمان زدود. بلافاصله وسایل ها رو جمع کرده و به سمت پارکینگ حرکت نمودیم یک ساعت طول کشید تا به کنار ماشین برسیم.
 پس از سوار شدن به ماشین باران هم چند قطره ای بارید اما قله ابری و رعد و برق میزد. ساعت 24 به قروه رسیدیم.با ارزوی شادی برای همه کوهنوردان.
رحمان مرادیانی(نویسنده گزارش)


ارسال شده در تاریخ جمعه 24 شهریور 1396 - ساعت 00:11 تعداد بازدید : 111
.:: ارسال نظر جدید ::.

نام کامل : (الزامی)
آدرس ایمیل :
آدرس سایت :
متن نظر : (الزامی)
کد امنیتی :  (الزامی)